Sinte Sinte Maarten...
Afgelopen vrijdag was het 11 november. Boven de rivieren beter bekend als de dag waarop Sint-Maarten wordt gevierd. Buurtlink TV is op bezoek geweest in Purmerend. In een gezellig verlichte buurt gingen de kinderen met hun lampion langs de deuren om liedjes te zingen. Bekijk hier het filmpje!
Buurtlink is benieuwd naar de geschiedenis van Sint-Maarten. Hoe is dit feestelijke gebeuren eigenlijk ontstaan? Laat het ons weten! Diegene met het beste verhaal krijgt een leuke verrassing!
Sint Maarten is een heel bekende heilige. Er zijn heel veel plaatsen en kerken naar hem genoemd. Misschien ken je er wel een?
Maarten – in het Latijn Martinus, wat de kleine Mars (een oorlogsgod) betekent - werd in het jaar 316 geboren. In die tijd was keizer Constantijn net katholiek geworden en werden de christenen dus niet meer vervolgd. Sint Maarten is dan ook de eerste heilige die niet ook martelaar was.
Toen Martinus 15 jaar oud was, werd hij soldaat. Dat moest. Zijn vader was beroepssoldaat, en in die tijd moesten zonen dan ook in het leger. Zo vader, zo zoon... Maar deze zoon was wel een bijzondere soldaat. Anders dan anderen. Hij hielp zieken, gaf alles wat hij niet zelf echt nodig had aan arme mensen, was geduldig en bescheiden.
Op een dag gebeurt er iets waar de mensen het nu nog steeds over hebben. Het is beschreven in oude boeken over het leven van Sint Maarten. En die boeken waren een soort bestsellers: er werden verhalen, liederen en toneelstukken over gemaakt. Het was winter en het vroor. Het vroor heel hard. Veel mensen waren gestorven van de kou. Vooral arme mensen.
Martinus zag een bedelaar voor de stadspoort. De man had het koud in zijn dunne, kapotte kleren. Maar iedereen liep de man voorbij. Met smoesjes. Ze hadden of geen geld bij zich of hun portemonnee ver weg onder hun kleren, ze konden er niet goed bij... Ze hadden een afspraak. Het was koud, iedereen had haast om thuis te komen. Sint Maarten wilde ook naar huis. Hij had eigenlijk ook niets bij zich. Echt niets. Nou ja... niets?
Hij had geen geld bij zich of zo. Wel een zwaard. En hij had zijn wijde soldatenjas aan. Ineens deed hij iets ongewoons. Met zijn zwaard sneed hij zijn jas door en gaf het aan de bedelaar. Zo’n jas, daar konden best twee mensen zich mee warm houden! Hij had hem ook wel helemaal weg kunnen geven, die jas. Maar dan was er een probleem geweest. Soldatenjassen waren duur. Daarom betaalde het leger de helft van zo’n jas. En bezit van een ander... dat mag je niet weggeven!
Die nacht zag Maarten een man. Het was Jezus, gekleed in het stuk jas dat hij aan de bedelaar gegeven had. Hij hoorde Hem duidelijk tot de engelen spreken: “Maarten, die nog niet gedoopt is, heeft mij deze mantel gegeven”.
Dit lijkt erg op een stukje uit het Evangelie van Mattheüs waar ongeveer dit staat: “ik was naakt en jij hebt me kleren gegeven” en “alles wat je voor een arme drommel deed, deed je voor Mij” (Mattheüs, 25,36 en 40)
Korte tijd later laat Martinus zich dopen. Hij bleef in totaal 25 jaar in het leger, dat was de normale tijd toen. Toen die 25 jaar voorbij waren, ging hij het leger uit. Hij wilde zich aan het geloof wijden en Hilarius opzoeken, de bisschop van Poitiers. Hilarius was ongeveer even oud als hij en hij had hem in zijn legertijd ook eens ontmoet. Martin werd monnik en leerling van Hilarius.
Na enkele jaren wilde hij terug naar zijn geboortestreek om de mensen over Jezus te vertellen en Christen te maken. De eerste die hij doopte was zijn moeder. Zijn vader kon hij niet dopen, die wilde niet. Zoals zoveel mensen, trouwens. De meeste mensen wilden niets over Jezus horen. Ze wilden bij hun eigen goden blijven en verjoegen Maarten.
Uiteindelijk kwam Maarten weer in Tours. Dat was in het jaar 360. Maarten wordt kluizenaar en een aantal jaren later sluiten enkele mannen zich bij hem aan. De kluizenaarscel wordt een klein klooster.
Als de bisschop sterft, willen de mensen Maarten als bisschop. Maar die wil niet, hij wil monnik blijven. De mensen nemen hem toch mee naar de stad. Daar ontstaat een oproertje. Het volk wil hem als bisschop. Van heinde en verre zijn ze gekomen, ook uit andere dorpen om Maarten bisschop te zien worden. Maar niet iedereen wilde dat. Sommigen vonden hem er veel te raar en armoedig uitzien, voor een bisschop.
En Maarten? Die wilde helemaal niet. Men zegt zelfs dat hij had zich verstopt heeft, om maar geen bisschop te hoeven worden! Maar hij zou een ongelukkige schuilplaats gekozen hebben. Hij zou zich in een ganzenhok verstopt hebben. Maar de ganzen maakten zoveel lawaai dat de mensen hem toch vonden.
Misschien is dit verhaal de reden dat Sint Maarten vaak met ganzen wordt afgebeeld?
Sint Maarten was vroeger al een bijzondere soldaat. En nu was hij bisschop. Een bisschop die anders was dan andere bisschoppen in die tijd. Hij wil niet in een bisschoppelijk paleis in de stad wonen. Hij gaat wonen in een eenvoudig houten klooster, dat hij 3 kilometer buiten de stad sticht. Er komen wel tachtig monniken wonen. Het leven is er heel sober.
Vanuit dat klooster trekt de bisschop en zijn monniken regelmatig verder het land in. Ook dat is ongebruikelijk. In die tijd regeren bisschoppen over hun bisdom. Vanuit hun paleis in de stad. Maar bisschop Maarten gaat naar de eenvoudige mensen toe en vertelt ze over Jezus. Hij bouwt kerken en probeert de mensen te overtuigen van ons geloof. In die tijd geloofden de mensen op het platteland meestal nog in verschillende goden. Er zijn verschillende verhalen over hoe bisschop Maarten de mensen Christen maakte. Een van die verhalen vertellen we:
Op een dag was Maarten samen met zijn vrienden in een dorpje gekomen. Hij had net een afgodentempeltje afgebroken en wilde nu de eikenboom die ernaast stond te lijf gaan. Want ook de eik werd door de mensen vereerd. Ze dachten dat dat het huis van van verschillende goden en godjes was. Dus kwamen de mensen aangerend. Zij wilden de eik beschermen. Ze waren al boos dat de tempel er niet meer was. Heel boos. En bang. Bang dat er iets vreselijks zou gebeuren. Helemaal als nu ook de eik omgehakt zou worden.
Maarten en zijn vrienden probeerden uit te leggen dat er niets zou gebeuren, helemaal niets. Dat het alleen maar bijgeloof was van de mensen om te denken dat er goden in de eik zaten. Dat er maar één God was, die zich liet kennen als Vader, Zoon en Heilige Geest. Dat bomen wel nuttig waren, maar dat ze geen bomen hoefden te vereren.
Maar hoe ze ook praatten, het hielp niet. De mensen wilden niet luisteren en werden steeds bozer en bozer. Ze probeerden de bisschop en zijn vrienden weg te jagen. Maar die bleven gewoon staan. Ze waren helemaal niet bang. Het was duidelijk dat deze Christenen hun plan om de boom om te hakken niet zouden opgeven.
Ineens sprong een van de dorpelingen op, ging voor die hele dikke eik staan en riep tegen de bisschop: “Als jij vertrouwen hebt in die God van je, nou, dan hak ik deze boom om! Maar jij vangt hem op! Anders doe ik het niet! Als jouw God van je houdt, dan zal hij wel zorgen dat je niet verpletterd wordt.” Dat vond iedereen wel een heel slim plan. Ze lachten al bij voorbaat: zo zouden ze in ieder geval die rare bisschop Maarten en zijn mannen kwijt raken. Ze zouden nu vast niet durven en gewoon vertrekken.
Het werd spannend. Bisschop Maarten vertrok geen spier. Kalm ging hij onder de eik staan, net op het punt waar de boom overhelde. Als ze zouden beginnen met hakken, zou de boom op hem vallen. De mensen lachten. De ene dorpeling greep zijn bijl. De monniken stonden een flink eind verder. Ze beefden van angst. Ze wilden hun bisschop niet kwijt. Maar ze wisten dat het geen zin had hem te vragen weg te gaan. Ze kenden hem maar al te goed. Bisschop Maarten vond het belangrijk de mensen van hun bijgeloof af te brengen en in Jezus te laten geloven. Dat was voor hem belangrijker dan zijn eigen leven.
De dorpeling hakte en hakte. Iedereen keek vol spanning. Eindelijk een verzetje op het anders zo rustige platteland. Alleen de monniken durfden niet te kijken, die sidderden van angst. Bisschop Maarten stond kalm, alsof er niets aan de hand was, onder de boom.
Hak..., Hak..., hak... en toen... KRAAK!
De bisschop maakte een kruisteken en bad. Alsof er een wervelwind was opgestoken, viel de boom. De andere kant op!
Iedereen stond versteld. Een tijd was het stil. Toen brak er gejoel los. De vrienden van Maarten dansten dolblij in het rond. Ze prezen God. En alle anderen lieten zich dopen.
Sint Maarten stierf omstreeks het jaar 398. Niet in zijn eigen klooster, maar in Candes, een plaatsje in zijn bisdom. Zijn graf is in Tours. Iemand van ons maakte een foto:
Ook nu komen vele mensen zijn graf bezoeken. Op de muren rondom wemelt het van de inscripties. Van mensen die tot deze Sint bidden en hem willen bedanken.
Eeuwen later nog, zoals je aan de inscripties op dit plaatje kunt zien. Zo kwam ook de Franse generaal Foch bij het graf van Sint Maarten om te danken voor de Wapenstilstand die een einde maakte aan de Eerste Wereldoorlog.
Sint Maarten is o.a. de patroon van ruiters, soldaten, militairen, armen en bedelaars
Deed mij denken aan Den Helder in de jaren tachtig. Wij woonden aan de Binnenhaven en ik herinner mij dat we altijd maatregelen moesten nemen om de lampionnen "wind-proof" te maken, anders gingen ze aan flarden (want waaien deed het daar altijd).
Met horden gingen we daar op pad.
In mijn beleving werd St.Maarten toen voornamelijk in de kop van Noord-Holland gevierd, in Aalsmeer en zeker in de Apollostraat was het (toen nog) niet gebruikelijk.
Gelukkig is dat inmiddels veranderd.
Ik geniet nog steeds heel erg van die kinderen met lampionnetjes en plastic-zakjes-voor-het-snoep + verwachtingsvolle oogjes gericht op de GROTE snoepkom.
De vraag was eigenlijk, wat is de betekenis van St.Maarten en hoe is het ontstaan. Vreemd genoeg, weet ik dat dus niet.
Voor ik "naslagwerk" ga doen, wacht ik af of iemand wat meer kan vertellen over deze traditie?
(een minuut later: zie dat iemand boven mij al een hele uitleg gegeven heeft, ga ik nu doorlezen)
Op het platteland was het toen afzien hoor met Sinte Maarten: Om iets bij elkaar te zingen moesten wij zo'n 7 kilometer lopen en dan had je 5 adressen.
In de hand een uitgeholde suikerbiet met een waxinelichtje erin. Mutsen op, dikke jassen en wanten aan. En als je mazzel had hadden je ouders een echte papieren lampion voor je gekocht. Waaide het stevig dan was je de klos en was het einde van de lampion eerder dan de route was gelopen!
Regelmatig vloog er geheid eentje in de fik. Gelukkig was dat niet erg en kon het geen kwaad, maar het werd dan wel steeds donkerder in het groepje waarmee je op pad ging. En als je dan weer thuis kwam, was meestal het bij elkaar gezongen snoep ook al op.
Barre tijden dus!
Deze reactie is verwijderd.
Maar ergens 'bekruipt' mezelf persoonlijk de 'gedachte', dat ikzelf het ergens "veel beter" zou kunnen 'laten geschieden'.
Hmmm,.....die "keuze", wens ikzelf toch ergens mijne eigen neus maar voorbij te laten gaan.
Ikzelf woon in een Multiculturele wijk!!!!
Ikzelf draai Marokkaanse muziek !!!
Zelfs sinds vandaag via Internet!
Enfin, mogelijk zal ikzelf ergens toch wel die 'huilebalk' voor m'n naaste buurtjes [afkomstig uit een ander land] weten te blijven!
met groet,
yagaichi
Overigens komt bij ons Sint Maarten himself , met paard en al de kerk inrijden - en vindt een grote scene plaats , waarin Overste Sint Maarten zijn mantel door midden snijdt en deelt met de bedelaar..
Een Grandioos kinderfeest - voor jong en oud
kom maar eens kijken , volgend jaar...
http://www.rorate.com/catkids/tek...
In mijn flat zijn er al jaren geen kinderen meer geweest voor kinderen. Zelf ging ik juist vroeger veel in flats St Maarten lopen omdat je dan binnen kort loopafstand veel snoep had.
Deze reactie is verwijderd.
Top blijf zo doorgaan.
http://tinyurl.com/3aevjc
Over de "martinigans" of "st.Maartengans" o.a. de volgende link:
http://tinyurl.com/d39hzme
de ouders!!!!!
Heel verstandig deed ze de deur voor zijn neus dicht de jongen zonder snoepje verder lopend
Bij mij krijgen ze gewoon 1 groot snoepje en daarmee uit! Dat heb je toch zelf in de hand, als je de kom hoog genoeg houd kunnen ze er echt niet bij.........
Graaien en kinderen het is wat je zelf toestaat en van alle tijden. Mijn vader vertelde dat ze toen ook van alles deden om aan snoep te komen.
Stel je grenzen en laten we het gezellig houden!
Deze reactie is verwijderd.
Maar even serieus...als zulk onopgevoede kinderen je toekomst zijn dan gaan we een leuke toekomst tegemoet...niet dus...
Mijn moeder van 85 jaar,kreeg dus wel kinderen met ouders aan de deur.Ze had van die mini marsjes en bounty's etc. en daar mochten de kindjes er drie van pakken.
Toen kwamen er later nog wat grotere kinderen,zonder ouders en die vroegen aan haar.....Heb je niks anders?
Ja wel zei mijn moeder....Een oplaawaai kun je krijgen,als dit je niet aanstaat.En weg waren ze.
Je hebt een mooi verhaal opgeduikeld. Bedankt daarvoor. Ik vond het heel interessant.
Het is echter wel zo netjes om de bron te vermelden, het Copyright staat er zelfs bij vermeld. Had je toestemming?:
http://www.rorate.com/catkids/tek...
Tekst en afbeeldingen Copyright © TD/CK
Bedankt Lovely62
Ik denk dat je door hen ook niet aardig word gevonden.
Wat zal het dan ook ongezellig bij je zijn met de Kerst?Geen kerstboom in huis,of toch wel?
Deze reactie is verwijderd.
Deze reactie is verwijderd.
Vroeger werden mijn broertje en ik ook geplaagd met Sint Maarten.
Ik vind het een leuk feest. Maar hoe het gevierd wordt door de mensen tegenwoordig vind ik gewoon minder leuk.
Ik vind het jammer dat er geklierd wordt en ik vind het ook jammer dat de hebzucht zo vreselijk toeslaat.
Mijn 2 kinderen hebben op 6 januari "drie koningen" gelopen. Eigenlijk waren het 4 koningen... Samen met 2 vriendinnetjes uit de buurt. Onder begeleiding van 2 volwassenen. Ze hebben er allevier een flinke zak snoep aan over gehouden en ieder 4,50 euro die meteen in de spaarpot werd gedaan. Ze kregen hele leuke reacties van de mensen uit de buurt, want dit was al jaren niet meer gedaan, dus volgend jaar doen we het maar weer. De kids een hoop lol en wij flink gewandeld.... En wie weet hebben wij andere kinderen ook op een idee gebracht....
Ik ben 55 jaar,ben ook gelovig en zeer nog bij de tijd.Maar daar hoef ik niet voor naar de disco.Maar gun een ieder het zijne.
Geloven is voor velen een mysterie.Maar voor mij is wetenschap een mysterie.En zo is een ieder verschillend en zo hebben we ook verschillende meningen.En maakt dat het juist niet leuk?
JC je maakt mij nieuwgierig met jou vraag teken wat is er niet zo leuk aan om verschilend te zijn ???
Deze reactie is verwijderd.
Deze reactie is verwijderd.
Deze reactie is verwijderd.
Deze reactie is verwijderd.
Deze reactie is verwijderd.
Deze reactie is verwijderd.
ik ben ook geboren in die dag.
11 november is mijn geborte dag.
Deze reactie is verwijderd.




