Lastige kinderen 2

Ik denk dat je je er niet al te druk om moet maken. Sneeuw is leuk en de kids vinden het waarschijnlijk nog leuker dat jij er boos om word dus ja dan is jouw ruit de dupe. Genoeg ouders nemen hierin heus wel hun verantwoordelijkheid maar kids van 10-12 kan je buiten niet meer bij het handje nemen en je bent er niet altijd bij wat ze doen.Het zijn denk ik gewoon kwajongens streken. En ben je zelf nooit jong geweest?

Eens met SMA1975. Lekker laten gaan en dan stopt het vanzelf. Door je reacties voedt je deze mannetjes om door te gaan met wat ze doen want dat is leuk (als je 12 bent) Wees eerlijk, zo waren we zelf toch ook?

Ben het met bovenstaande reacties eens... jouw aandacht is een "beloning" voor de kinderen, dus zullen ze doorgaan met dit gedrag.
Ik ben overigens wel benieuwd hoe het komt dat de kinderen alleen jou lastigvallen. Misschien goed om na te gaan wat jij doet/uitstraalt, waardoor kinderen jou lastigvallen. NB. het is geen aanval naar jou, maar misschien de moeite waard om na te gaan.

Misschien omdat ze doorhebben dat ik alleen woon, wat ze gewoon kunnen zien. Eerst reageerde ik ook niet, maar het begint vervelend te worden. Zoals ik al schreef, vallen ze mij ook lastig als er geen sneeuw ligt, door 's avonds op de deur te bonzen en te bellen. Vaak zo tussen 20.00-21.00 uur.

Met vriendelijke groet,

Aafke.

Ik denk toch dat je het moet laten rusten. De kans bestaat dat het anders van kwaad tot erger gaat en dan ben je nog verder van huis. Misschien moet je ze socratisch motiveren. Vind een manier waarop je hun goede gedrag beloond ipv negatieve aandacht geeft aan hun wangedrag.
Succes

Telkens zijn het oproepen van jou: kinderen die jou het leven zuur maken, mensen die het op jou voorzien hebben ... Waarom vraag je daar aandacht voor?

Zou je het misschien niet eens omdraaien en eens diep in jezelf kijken naar waarom JIJ altijd last van alles en iedereen hebt? En dan etaleer je dat ook hier nog.

Je gedraagt je als een slachtoffer dat gepest wordt, maar ik denk dat jij genoeg in je mars hebt om dat gedrag in jezelf om te keren. Je bent een intelligente vrouw (dat lees ik uit je teksten), die aandachtvragen via dit medium helemaal niet nodig heeft.
Je doet jezelf dit aan, je trekt het naar je toe. Ik zie dit zo vaak bij berichten van jou, dat ik nu maar eens wilde zeggen wat ik denk.

Niet aardig, wel eerlijk en absoluut goed bedoeld!

Ik hoopte, dat iemand de kinderen zou herkennen en hen erop zou aanspreken. Maar blijkbaar is dat taal van een andere planeet: kinderen aanspreken op hun gedrag. Nou ja, het Meldpunt Overlast maakt er wel werk van. Wat ik hen over de kinderen mailde wordt doorgegeven aan de politie, straatcoaches en het jongerenwerk. Geen enkel excuus is er voor die kinderen om iemand lastig te vallen! Ouders willen tegenwoordig wel de lusten, maar niet de lasten van het opvoeden, met als gevolg, dat kinderen hun grenzen niet leren kennen. Sommige ouders dumpen hun kinderen in de zomer in het zwembad, en gaan zelf lekker in de achtertuin zitten. De badmeester moet maar zien dat hij/zij zich ermee redt!
Misschien heeft iemand die kinderen wel opgestookt.

Ik doe mijzelf dit helemaal niet aan. Het begon op een zaterdagavond, toen ik op de bank lag en de gordijnen nog een stukje open waren.

Met vriendelijke groet,

Aafke.

Je schiet in de verdediging, wat ik al wel verwachtte. Nu hoor ik ook bij 'de vijand'?
Je weet ook hoeveel berichten er hier al verwijderd zijn van jou, want dan was het die en dan weer die ...

Je argument over 'ouders van tegenwoordig' is wel wat makkelijk, want kijk maar eens naar alle kinderen waar wat mis mee is. Dat komt echt niet door gemakzuchtige ouders Ik ben allang uit de kinderen, maar ik weet nog heel goed hoe het was om een kind 'met een weeffout' te hebben, hoe moeilijk het was die op te voeden. Ik zeg dus niet zomaar wat.

Nogmaals, ik denk dat jij een probleem maakt voor jezelf, en dat voelen anderen, dus die moeten 'jou hebben'. Zo houd jijzelf die cirkel in stand en door het telkens hiernaartoe te brengen, maak je jezelf nog kwetsbaarder want ze hoeven het maar te lezen en je bent wéér aan de beurt.
Jammer dat je mijn zeer goedbedoelde raad (en die van alle andere reageerders!) niet als zodanig opvat - jij wilt bevestiging dat de pesters niet deugen en dat jij een onschuldig slachtoffer bent.

En ook nogmaals: volgens mij ben je een intelligente vrouw en heb je meer aan de zeer goedbedoelde gegeven adviezen hier om eens naar jezelf te kijken en naar je Calimero-gedrag dan in dat gedrag te blijven hangen.
Geloof me, ik heb die weg lang geleden afgelegd want ooit was ik, zij het minder open, ook zo.
Je maakt je eigen leven stuk en dat is zó jammer!
Iedereen is intussen zó gewend geraakt aan jouw klachten, dat als er ECHT iets is, je niet geloofd wordt. Dat risico loop je door je telkens op deze manier te profileren.

Ik wens je veel succes toe in je strijd tegen jezelf.
En denk niet dat ik jou óók pest; het zal mij verder om het even zijn, ik ken jou alleen van hier, maar dan ook maar op één manier. Of je verandert, maakt mij niet uit.

Bonzen ze op je ramen? Zet een koptelefoon op met mooie muziek, of ga meebonzen en sneeuwballen gooien of nodig ze uit voor wat lekkers. Doe iets anders dan ze verwachten en je zult zien dat je je Calimero-complex overwint.

Ik gun het zowel jou als je buurt

Dit is mijn laatste reactie, dus wees niet bang
Wees blij dat mensen de moeite nemen om jou een spiegel voor te willen houden

Zo zo, krasse taal hoor. Hahahahahaha en dat allemaal vanwege de jeugd van tegenwoordig. Men vergeet 1 ding: "Vroeger was er ook een jeugd van tegenwoordig" Lady Em, ik denk dat je wel deels gelijk hebt met wat je schrijft maar ik kan me ook goed inleven in wat Aafke typt.
Het is wel waar wat ze zegt. Ouders van nu zijn wel druk bezig met hun werk etc. Er zijn niet voor niets dusdanig veel BSO's maar wat gebeurd er met de kinderen die te oud voor de BSO zijn? Op straat? Achter de PC? Probeer de tips van een goede buur Aafke en hang een doos snoep aan de deur. Je vangt tenslotte meer vliegen met stroop dan met stront.
Trouwens je hebt nog een soort en met van geluk. Wij staken vroeger een krant met daarin een beste koeievlaai voor de deuren van mensen in de brand en belden dan aan. Het resultaat laat zich makkelijk raden denk ik. Deur gaat open, men schrikt van het vuur en stampt er vervolgens vrolijk op los om de vlammetjes te doven.

DAT WAS HUMOR !!!

Sterkte ermee.

Cosmo is weer thuis.

Tja, ik kan ze niet uitnodigen om samen lol te maken, want dan zijn ze alweer weg... Vinden ze mij vast ook veel te oud voor!
En buiten spelen, prima natuurlijk, maar ga niet de hele tijd een ander lastigvallen.
In mijn jeugd stookten mijn broer, Boele, en zijn vriend Albert, mij op, om bij een leraar van het gymnasium, waar de twee jongens leerling waren, en die vlakbij ons woonde, sneeuwballen tegen de ramen te gooien. Daarna trokken de twee jongens mij op een slee snel weg.
Maar een keer ging er iets mis, waardoor ik niet op tijd weg kon komen. De leraar holde achter mij aan. Toen ik viel, viel hij bijna over mij heen. Ik dacht dat hij mij wel een paar klappen zou geven, maar dat deed hij niet. De leraar zei, dat het bijna ijsballen waren die ik tegen zijn ruiten gooide. Aan het eind van de straat stonden Boele en Albert zich te verkneukelen. Boele lachte later tegen mijn moeder: "Haha, Tjallengie (die leraar) viel bijna over haar heen!" Maar goed, dat hebben we dan 1 avond gedaan. Ik ging daarna, na de uitleg van die man, zeker niet nog een keer terug om te pesten.
Verder zat Boele vroeger vanuit het raam pielkjes met zo'n pielkenbuis naar de fietsers op het rijpad langs de Groningerstraatweg te schieten. Dus ja, wij kenden ook wel plagerijen, maar bleven niet consequent daarmee doorgaan, dat zouden mijn ouders ook zéker niet goed gevonden hebben.

Met vriendelijke groet,

Aafke.

Sorry hoor maar ik vind serieus dat je het niet al te serieus moet nemen wat die kids doen."lastig vallen" vind ik dan ook wel een beetjuh heftig woord in dit geval. En dat je er dan politie bijhaalt? Misschien is het voor jouw een idee om te kijken waar de kids wonen en misschien kan je een gesprek met de ouders aan gaan? De kids er samen op aan spreken. Daar bereik je meer mee dan met de politie...het is kwajongens gedrag! Je geeft zelf ook al aan dat jij heus vroeger ook kattenkwaad hebt uitgehaald en misschien weten de ouders van die kids die jouw plagen niet eens wat hun kids doen.Dus misschien willen de ouders ze er best op aanspreken maar ja dan moeten ze wel weten wat hun kids uitvreten he. En daar ligt dan jouw taak, ga met ze praten en verander zelf wat aan de situatie ipv een "klaagtopic" te openen.

Ik ben het niet eens met de reacties; het is niet grappig en zeker niet normaal dat kinderen dit meerdere malen doen. Als ze dat keer op keer bij mij zouden doen zou ik zeker dezelfde stappen ondernemen; al zal dit niets oplossen, want veel kan er niet voor je gedaan worden. Jammer hoor; ze hebben wel gelijk, je moet het los proberen te laten, maar geloof mij, niet iedereen kan dat en het wordt gewoon elke keer vervelender. Ik begrijp je dus wél. Wat je zou kunnen doen is met de kinderen in gesprek gaan; niet boos, maar dat je je er verdrietig, vervelend oid onder voelt en waarom. Als je eerlijk bent zullen ze vast inzien dat het niet leuk is voor jou... boos worden is heel normaal en herkenbaar, maar helaas lost dat niets op en zoals bovenstaanden al zeiden; daarmee geef je ze "power".. =) suc6!

De wereld is gek... misschien is opsporingverzocht.nl

wat voor u.

In de vrijwel alle vorige reacties mis ik mededogen. Dat komt misschien ook omdat ik eerdere klachten van mevrouw Klopman niet ken en er dus fris tegenaan kijk. 
Ik probeer me te verplaatsen in haar situatie. Hoe het is om in je eigen huis, je eigen veilige knusse plek te zijn en niet echt te kunnen ontspannen omdat er elk moment weer iets kan gebeuren. Wat dan vervolgens ook echt gebeurt en dus de angst en spanning bevestigt. Dit heeft een forse impact op iemands leven. Dat kun je niet wegzetten met de opmerking "ach, kwajongensgedrag". Het maakt a. inbreuk op iemands persoonlijke levenssfeer en is b. puur pestgedrag. Neem eens de moeite op internet te lezen over de psychische gevolgen van gepest worden. Dit gun je niemand, ook al roept die het in jouw ogen over zichzelf af. Ieder mens heeft recht op een eigen veilige plek om ongestoord te wonen.  Dat is een basisbehoefte. Of we het nu pestgedrag of kwajongensstreken noemen, mevrouw  Klopman lijdt er onder en dat gun je niemand. Los van oordelen over deze situatie, lijkt enig mededogen wel op zijn plaats en dat mis ik in jullie reacties. 
Aafke, ik ben het wel met de reacties eens waarin wordt gezegd dat je het alleen maar erger maakt door zo te reageren als jij doet. Kinderen kunnen nu eenmaal hard en gemeen zijn. Ze beseffen niet wat ze aanrichten. Het is een schone taak voor de opvoeders om hen mededogen bij te brengen, maar hoe vaak gebeurt dat? Hoeveel ouders gaan met hun kinderen eens rustig zitten om te praten over dit soort kernwaarden? Niet veel, denk ik. Ze zijn te druk-druk-druk. Vaak ook hebben ze zelf deze waarden niet meegekregen en wat je niet hebt, kun je ook niet overbrengen. De oplossing zal dus van jou zelf moeten komen, want ik ben bang dat er altijd weer andere kinderen zullen komen die jou als mikpunt kiezen, als ze merken dat het werkt.
Deze kinderen kennen jou al, dus dat wordt heel lastig, maar misschien toch te proberen. Of anders in een volgende situatie:  maak contact met kinderen in je omgeving! Contact is echt het toverwoord. Niet onnatuurlijk vriendelijk, maar neutraal aanspreken. Stap op ze af, ook al zie je ze denken: daar heb je dat mens!  Maak een praatje: wat zijn jullie aan het doen? Lach eens met hen over iets waar ze mee bezig zijn. Toon bezorgdheid als ze iets gevaarlijks doen, omdat jij niet wilt dat ze iets breken, pijn hebben. Klimmen ze stiekem op een graafmachine, klim mee. Zeg: het mag niet, maar dit heb ik altijd al eens willen doen. Vraag hen je te helpen erop te komen. Dan vinden ze je misschien ook een gek mens, maar alles beter dan de boze buurvrouw zijn. En wat een contact! Maak een opmerking over de mooie nieuwe fiets, jas of cap. Vraag hun hulp, verzin desnoods iets. Vraag of ze je willen helpen iets naar het hok te sjouwen, desnoods voor 50 eurocent per kind. Als je maar positief contact hebt, daar gaat het om. Hou het wel zo natuurlijk mogelijk, probeer echt vanuit je hart te spreken. Laat het gesprek vooral over hen gaan en niet over jou. En vraag de volgende keer, als ze je al een beetje kennen, nonchalant of ze ook zin in Snickers hebben. Ook al zou je ze liever achter het behang plakken, het is eigenbelang. Een investering in jouw woongenot. Komedie spelen in eigenbelang en misschien, als je ze beter leert kennen, wordt het iets minder komedie. Blijkt elk kind wel iets leuks of liefs te hebben. En vooral: zij kennen jou en zullen je dus niet meer pesten. Want zo zit de wereld nu eenmaal in elkaar. Onbekend maakt onbemind. Door het zo aan te pakken, roep jij bij hen geen negatieve gevoelens meer op en zij niet bij jou. 
Sterkte Aafke en succes ermee! 

Hallo Tjitske!

Wat een mooie reactie! Je hebt zeker gelijk, alleen...contact leggen met kinderen die op het moment dat ik naar buiten kom, al een paar straten verder zijn, haha, is lastig, zo niet onmogelijk! Soms zijn ze al zo ver dat ik ze niet eens meer zie danwel nog hoor!

Met vriendelijke groet,

Aafke.

Aafke, dit bedoel ik dus niet. Contact leggen lukt niet op het moment dat ze je pesten. Dan zijn ze in een baldadige stemming en escaleert het alleen maar. Dat contact maak je op andere momenten, als je ze gewoon tegenkomt. Ik hou er niet van om te zeggen "je moet zus en zo", dus beschrijf ik hoe ik het doe hier in de wijk, met een aardige populatie zichzelf (niet) opvoedende kinderen.
Ik wandel in mijn schaarse vrije tijd veel rond in de wijk, want frisse lucht en beweging zijn gezond en werken ontspannend. Maar ik doe het ook om contact te houden met de wijk en vooral met de kinderen hier. Als ik kinderen tegenkom, maak ik op een nonchalante manier een praatje, zoals in mijn eerdere reactie beschreven. Vraag hoe ze heten en zeg mijn voornaam. Kom ik ze dan weer tegen, dan groet ik ze met hun naam. Zo leren we elkaar kennen. Als ik ze dan eens kattenkwaad zie uithalen, spreek ik ze er rustig (vooral niet bozig!) op aan. "Dat kun je beter niet doen Jan, want zo'n deuk repareren kost duizend euro. Met zo'n rekening is jouw vader vast niet blij". Niet prekerig of bozig, maar rustig en neutraal, met een vette knipoog bij de laatste zin.
Zo zou jij als je de kinderen eenmaal kent, hen kunnen aanspreken op de pesterijen. Van hen of van andere kinderen, maakt niet uit. Vertel wat er gebeurde, hoe je schrok, dat je nu weer de ramen moest doen. Deel feitelijk met hen wat er gebeurde en dat je dat vervelend vond. En reageer in de tussentijd niet op pesterijen, hoe moeilijk dat ook is. Probeer rustig te blijven en het nu maar even over je heen te laten komen, in de wetenschap dat je gaat investeren in contact met de kinderen in de buurt. En dat het dan beter gaat worden. He, nu preek ik toch, sorry.

Ja, je hebt in alles gelijk, maar ik denk dat de kans dat ik ze een andere keer tegenkom klein is. Het zijn schoolgaande kinderen en ik ben veel weg. Ik wandel ook veel, met de fiets aan de hand - zowel voor overgewicht als voor de aandoening aan mijn enkel, op advies van fysiotherapeuten - maar dan ben ik veelal elders in de stad. Maar goed, als ik ze ooit eens een keer tegen mocht komen, dan zal ik dat eens proberen. Ja, mijn moeder zei ook: "Reageer er niet te veel op".

Dank voor je goede raad!

Met vriendelijke groet,

Aafke.

Succes ermee Aafke, het gaat vast lukken. Het goede is uitendelijk altijd sterker dan het kwade. Hartelijke groet, Tjitske

Kinderen van 10 - 12 jaar... moeten die 's avonds niet thuis zijn, dan wel naar bed gaan? Waar zijn de ouders die zich dus niet afvragen waar die kinderen 's avonds rondhangen. Lekker makkelijk. Ze hebben vast een "fantastisch" contact met de kinderen. En Tjitske: jouw reactie is zeer gepast. En lady Em reageerde naar mening ook een tikkeltje agressief. Waarschijnlijk geen inlevingsvermogen, of vroeger zelf misschien een pester geweest? Je hebt nu eenmaal mensen die soms om totaal onduidelijke reden gepest worden.
Aafke, sterkte!

Anneke

Nou iedereen kan zich al dan niet prima vinden in het verhaal van Aafke. Mededogen of niet, het gezegde zegt:"Beter een goede buur dan een verre vriend" Nou laat ik dan maar een goede buur zijn want met het er over blijven praten komen we niet echt verder dus: "Aafke, wat kan ik (of wij met z'n allen) concreet voor je betekenen om jou op korte termijn van jouw probleem af te helpen?"
Ik spreek voor mezelf en ik zeg je nu dat ik je graag wil helpen met jouw probleem.
Dit gebeurt veel te weinig mensen. We weten het allemaal zo enorm goed te vertellen maar concrete hulp bieden is wat ik in deze maatschappij het meeste mis. Het is wat mij betreft te vaak "ieder voor zich".
Adviezen heeft Aafke niet zo veel aan en naar mijn mening ook niet aan mededogen. Hoe goed dit ook is bedoeld. Dus Aafke, vertel me maar wat ik voor je kan doen om je te helpen. Ik doe het graag voor je.
Je mag het hier plaatsen maar je mag me ook een mailtje sturen naar: biedenkoop@hotmail.com

Groetjes,

oh je kan me ook via deze site een bericht sturen zie ik net, dus dat mag ook.

Nou, vriendelijke en goede raad is ook niet weg, hoor. Tja, het enige wat bereidwillige helpenden kunnen doen, is, kijken of zij die kinderen herkennen en hen erop aanspreken.

Inderdaad lijkt het mij ook, dat kinderen van die leeftijd zo tussen 20.30-21.00 uur naar bed moeten. En Lady Em lijkt het goed te keuren wat die kinderen doen. Het ligt allemaal aan mij. Toegegeven: ik ben iemand die fel kan uithalen en daardoor wel eens niet de juiste tactiek toepas. Maar ik vind het stomvervelend, als dat geklier steeds maar doorgaat. Zeker herhaaldelijk op de deur bonzen en aanbellen, dat is gewoon lastigvallen. En een ieder heeft het recht om in ruil voor het betalen van huur ongestoord te wonen.

Met vriendelijke groet,

Aafke.

''Ik ben iemand die fel kan uithalen en daardoor wel eens niet de juiste tactiek toepas.''

Verklaart een boel ik vond het vroeger ook erig leuk om dit soort mensen te klieren:-0

Het zal een weekje duren maar u moet hier gewoon echt totaal niet op reageren wat ze ook doen tenzij er natuurlijk een raam sneufeld u moet zich niet laten gek maken door kinderen. Misschien toch handig als het op gezette tijden is op een cameratje te plaatsen

Ja, ik heb een bewakingscamera, die ik aanvankelijk in verband met de problemen met mijn buurman had aangeschaft. Ik had al overwogen, om hem opnieuw op te hangen. Maar hij mag niet op dezelfde manier worden opgehangen als voorheen van de politie, omdat hij op het terrein van de buurman filmt. Maar goed, als het niet om hem te doen is, ik zit het inderdaad te overwegen. Maar anderzijds, dat roept misschien weer de boosheid bij de buurman op, en nu is het rustig tussen ons. Nee, misschien toch niet zo'n goed idee.

Met vriendelijke groet,

Aafke.