Pauline Joosten, zeer actieve Buurtlinkster uit Willemstad (N-Br), kreeg de kans om een kijkje achter de schermen te nemen bij Z@PP KIDS TOP 20 en bij de film "De Hel van '63". Lees haar eneverende verslagen.

Filmregisseur en scriptschrijver Steven de Jong heeft onlangs antwoord gegeven op de vraag: Wie is de ultieme Nederlander?

'Ik heb geen idolen of iets degelijks. Ik heb bewondering en respect voor mensen die van niets iets hebben gemaakt.Mensen die hun dromen waarmaken. Mensen die zich in dienst stellen van hun medemens zonder dat het in de krant komt.Als iedereen dat nou deed dan had je een dekkingsgraad van 100% Iedereen heeft immers een buurman..."

Komend najaar komt zijn nieuwste film in de bioscoop: De Hel van ’63. Een film van regisseur Steven de Jong over de meest bizarre Elfstedentocht ooit. Onverantwoord, maar hij ging door, vooral onder druk van de media.

Buurtlinker Pauline Joosten figureert in deze film en maakte het volgende verslag.

Maandagavond. Het is tegen elven als ik een sms-je ontvang. ‘Morgen 09.00 uur in Hindeloopen. Ben je er?’ Het is regisseur Steven de Jong die filmwereld en realiteit even door elkaar haalt. De trein vanuit West-Brabant doet er minstens vier uur over en hoewel ik een schat van een moeder heb geloof ik niet dat zij over minder dan zes uurtjes naast haar bed staat om op mijn kroost te passen.
Als onze agenda’s eindelijk een beetje beter matchen, stap ik op een mooie lentemorgen in de trein richting Nijland, een piepklein dorpje nabij Bolsward. Er vanuit gaande dat ik een dag eindeloos zal gaan schrijven en fotograferen. Want een kijkje achter de schermen van een heuse speelfilm krijg je niet elke dag. Maar dat loopt anders.

In de stiltecoupé van de trein gaat mijn telefoon. Weerman, én tevens onze Buurtlinkambassadeur Piet Paulusma. Onlangs heb ik hem 24 uur gevolgd en een verslag daarvan is te lezen op Buurtlink en in de Harlinger Courant. Piet heeft zoals menig BN-er een bescheiden rolletje in De Hel van ‘63. ‘Heb je wel een verpleegstersuniform bij je?’ ‘Nee, waarom zou ik?’ Hoe naïef kan ik zijn, want alles is allang bekokstoofd. Van het één komt simpelweg het ander. ‘Als je wilt dat behalve Fryslân ook de rest van Nederland warm loopt voor je film moet je Joosten bellen, die schrijft wel aardig’. En De Jong belde - tussen de opnames in Lapland door- inderdaad met Joosten. Een week later sta ik op de set. Maar met schrijven alleen kom ik er niet vanaf. Er hangt inderdaad een verpleegstersuniform voor Pauline Joosten op de set. Ik laat me niet kennen. „Helemaal eens, Steven. Natuurlijk kan ik een beter verslag maken als ik zelf meewerk aan je film.”
Het ultieme kreng wordt geboren als ik me in de verpleegsters-outfit hijs, mijn haar in een oerdegelijke middenscheiding wordt gekamd en een brilletje met montuur anno 1963 op de neus gedrukt krijg. Zo’n kreng van wie je hoopt dat ze nooit naast jouw ziekbed komt te staan. Regisseur Steven komt niet meer bij van het lachen als hij opkijkt van zijn monitor. „Oh wat een lekker kreng. Leúk!”

Maar nog even terug naar mijn reis, want ik ben niet alleen naar Friesland gegaan. Willemstadter Stefan Lankhuizen (21) is ook van de partij. Stefan schitterde onlangs in Fijnaart in de musical Sisteract als bisschop O ’Hara en daarvan was menigeen onder de indruk. Ik overtuig Steven de Jong er van dat Stefan Lankhuizen een figurantenrol als soldaat zou moeten krijgen. En dat lukt. Maar al na een paar minuten repeteren wordt zijn inbreng opgewaardeerd. Stefan wordt nu de soldaat die schaatser Henk Buma - gespeeld door Cas Janssen- van het ijs af moet halen omdat het niet langer verantwoord is om de tocht uit te schaatsen. Stefan krijgt zelfs nog enige zinnen tekst! Van figurant naar edelfigurant. Kwestie van een ander contractje ondertekenen en klaar.
Stefan en ik spelen overigens in dezelfde scene. Plaats van handeling: de stempelpost Franeker. Als schaatser Henk is binnengebracht door onze soldaat Stefan, belandt deze op een bankje bij Cees (Chris Zegers) en Annemiek (Chava voor in ’t Holt). Gedrieën bedenken ze een plannetje om de Elfstedentocht tóch uit te rijden. Wanneer Annemiek haar schaatsen uittrekt om vervolgens een doktersjas te gaan stelen wordt er een zwaar gewonde schaatser binnengebracht door een verpleegster. Jawel, hier komt het kreng in beeld. En wanneer deze schaatser is overgedragen aan een dokter dient de volgende patiënt zich aan. Eentje met een bevroren waterleiding. Hoe dat wordt verholpen, moet de geinteresseerde buurtlinker maar in de bioscoop gaan bekijken.

Voor een paar minuten film wordt nu zeven uur gedraaid. Steeds weer ziet de regisseur iets nieuws, of iets dat beter moet. ‘Cút… en we doen het nog een keer.’
Visagisten lopen ondertussen af en aan met spuitlijm en poedersneeuw om de kleding nog maar weer eens van een nieuw laagje sneeuw te voorzien. Wonden worden meerdere keren opengereten. Als alles uiteindelijk op is genomen merkt het verplegende kreng op dat Annemiek haar rugzak tijdens het laatste shot niet op haar rug had, en in de scènes daarvoor wél. Tot groot vermaak van Chris Zegers kijkt Steven de Jong me aan met een blik die met geen pen te beschrijven is. „Steven, word je nu op je vingers getikt door een vermomde verslaggeefster”, grapt Chris met een vette knipoog in mijn richting. Tja, de waarheid is hard, en dus moet het laatste stukje nog een keer op nieuw.


Tegen negen uur ’s avonds is de regisseur tevreden. Dan reizen we af naar Sneek. Daar is de hele dag een ploeg bezig geweest om bij een buitentemperatuur van 21 graden een ijsvloertje te maken. Chava, Cas en Chris moeten de ijzers weer onderbinden. Om twee uur ’s nachts zit deze draaidag er op. Om zeven uur gaat de wekker al weer voor de volgende draaidag, of zoals de filmcrew verzucht: ‘De Hel van ’09’

Twee dagen later volgt weer een smsje. “Ik zoek nog een leuk vals kreng voor de opnames in Sneek, kom nog effe !”

Foto's: Ed Eichhorn


De TROS brengt het enige echte muziekprogramma voor kids op de buis: Z@PP KIDS TOP 20. Deze top 20 is gebaseerd op een unieke hitlijst die kinderen van 6 tot 12 jaar zelf samenstellen door te stemmen via de Kids Top 20-website. Monique Smit presenteert het programma. Afgelopen week kon ik exclusief voor Buurtlink.nl een kijkje achter de schermen van dit programma nemen. Wie weet is de Kids Top 20 ook wel eens bij jullie in de buurt want ze reizen door heel Nederland om het programma op te nemen.

Het begon met een mailtje van een bevriende juf van de Julianaschool in Fijnaart. “De kids Top 20 komt bij ons op school, je komt toch wel even langs voor de krant?” Zo gaat dat wel vaker, want jullie weten wellicht dat ik nadat ik ongeveer een half jaar buurtlinker van Willemstad was ook voor een locale- en regionale krant verslagjes ben gaan schrijven. Dat is heel erg leuk werk, je komt nog eens ergens. Het toeval wilde dat toen ik op de school aankwam –inderdaad om een verslagje voor de krant te maken- een wel heel bekend koppie achter een groot fototoestel vandaan zag komen. Iemand die ik in geen tijden meer gezien of gesproken had, maar wie ik alleen nog wel eens een beetje volg via Hyves. Ed Eichhorn. Een varende fotograaf die - zo bleek al snel- in zijn vrije tijd de officieele persfoto’s maakt voor de Kids Top 20. Nu moet U weten dat Ed’s vader een fanatiek buurtlink-lezer is. Als ik hem bij mij in het stadje tegen kom op zijn fietsje stapt hij altijd even af en maakt een praatje. Hij weet precies welke berichten er elke dag zijn geplaatst en of er al weer nieuwe reacties op oudere berichten zijn gekomen. Práchtig vind ik dat. En dan opeens merk je dat de wereld heel klein is. Ed vroeg me of ik belangstelling had om een verslag voor buurtlink.nl te maken net zoals ik dat heb gedaan met Piet Paulusma. ( Kijk, door zo’n opmerking weet je dat er gebuurtlinkt wordt!)

Dat soort dingen zijn natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd. Snel bel ik mijn moeder of mijn jongste nog een poosje langer mag blijven en of zij de andere 3 koters tussen de middag op wil vangen. Gelukkig is dat nooit een probleem en kan ik dit soort leuke klussen er bij doen.

Het is een uurtje of tien als de Volendamse Monique Smit op de Julianaschool arriveert. Het produktieteam heeft er dan al een halve dag opzitten. Zij waren om al vroeg op locatie en kwamen tot de conclusie dat het aggregaat kapot was. Dikke stress, maar gelukkig op tijd opgelost. In de klas wordt begonnen met de eerste opnames. De kinderen zitten rustig te werken en dan komt Monique hen overvallen. Het moet een paar keer over, want met kinderen gaat het vrijwel nooit in één keer goed. Terwijl de kinderen hun schoolspullen aan de kant smijten en hun jassen laten hangen vertrekken ze ‘met zonder jas’ richting de sporthal. Daar is een dag eerder al een opnamestudio in elkaar gezet. Terwijl de kinderen daar naar toe lopen kleedt Monique zich om, om ook de tweede school te ‘overvallen’. Per draaidag worden er namelijk 2 uitzendingen opgenomen met leerlingen van 2 scholen die bij elkaar in de buurt staan. In dit geval is dat de Kennedyschool, eveneens in Fijnaart. En als ook die opname er op zit gaat Monique richting de sporthal. Eerst weer even omkleden natuurlijk want de kinderen van de eerste school zitten klaar, dus ook het eerste setje kleding moet weer aan. Nienke van de regie houdt alles nauwlettend in de gaten.

In de sporthal komt het team van de produktie nog een aantal boodschappen te kort. Omdat niemand een (S)Tom (S)Tom bij zich heeft om de plaatselijke supermarkt 200 meter verderop te kunnen vinden bied ik aan om even te gaan. Kan ik tenminste iets terug doen. Ik cross naar de winkel om een kwart liter melk. Ik wist niet eens dat ze die verkochten, ik denk alleen in multiverpakkingen want mijn gezin is goed voor 18 liter melk per week en dat zit dan in 12 kannen van anderhalve liter. Dit ieniemienie melkpakje is voor een rotgeintje met Fleur van de meidengroep Kus. Kus speelt in de film Limo die vanaf april in de bioscoop te zien is, en in deze aflevering van de Kids Top 20 komen ze daar iets over vertellen. Ook wordt er een Limo-kwisje gespeeld. Geblinddoekt moeten de meiden proeven en raden wat ze drinken. Fleur is de klos, die krijgt een slok melk. Bekijk de beelden zou ik zeggen, die vertellen meer dan ik met woorden kan beschrijven. Voordat KUS hun titelsong ‘Ik loop op de wolken’ kan zingen dwarrelt er eerst nog een wolk blushingpowder door de studio, want de visagiste moet er aan te pas komen om de make up bij te werken die is verpest door de blinddoeken. Wat een dikke laag make up overigens. Bij sommige mensen kun je je afvragen of het botoxen is mislukt als ze glimlachen maar zodra je met je toet op tv komt kun je er een plamuurmes bij vragen om het er na afloop allemaal weer af te bikken.

Na het optreden van KUS komen de 3 J’s de studio in. Jan Jaap en Jan. Het is even wachten tot alles weer op de juiste plaats staat en Jan begint in afwachting daarvan op zijn gitaar te pingelen. Kleine Stef van 8 jaar herkent het nummer en valt exact op tijd in met zingen. Het mannetje krijgt een aai over zijn verlegen bol. Als de set klaar is en de kinderen op hun plekje staan interviewt Monique haar Volendamse plaatsgenoten en hoe toepasselijk –alsof ze het aanvoelden dat Buurtlink over de vloer was- werd er ook gesproken over buren. Jan, - de Jan met het meeste haar zeg maar- woont naast Nick, welbekend van het duo Nick en Simon. Jan kan het goed vinden met zijn buurman, die geen last lijkt te hebben van zijn gezang onder de douche. Anderzijds kunnen ze ook geen burenoverlast van elkaar hebben want ze touren allebei het hele land door. De 3J’s zingen hun hit ‘Kamers van mijn hart’ en de kids zingen knetterhard mee. Niet hard genoeg naar de zin van de regie dus het moet even over. Ook het zwaaien met de armen gaat niet geheel soepel dus ook dat moet even opnieuw. Kinderen zijn gewillig, maar het moet wel leuk blijven. Een enkeling moppert in een hoekje. ‘Moet het nu nóg een keer?’ Tsja, niemand heeft zo’n eigen willetje als een regisseur jochie…
Uiteindelijk staat alles op band en kunnen de kinderen uitgelaten terug naar school. Van lesgeven zal vandaag niet veel meer terecht komen vrees ik. Alsof er een vat adrenaline is leeg gelopen, zo druk zijn ze door alle indrukken.

Na een korte maar goede lunch komt de tweede school de studio binnen. Met deze kinderen lijkt het allemaal iets gemakkelijker te gaan. Ze geven zich wat meer tot grote vreugde van de regie. De eerste gast die verwelkomd wordt is Maud. Zij vertelt kort iets over de musical Roodkapje waarmee ze momenteel langs de theaters tourt. Maud de titelsong van de animatiefilm Bolt ingezongen en dat nummer zingen de kinderen uit volle borst mee. Als het er bijna op staat begint de buurman van het lentezonnetje te profiteren, en gaat tuintegels zagen. Alarmfase rood, alle toeters en bellen gaan rinkelen. Ed de fotograaf is als eerste buiten om de buurman vriendelijk te vragen toch even te wachten met zagen. Gelukkig is de buurman bereid even te stoppen en kan Maud weer van voor af aan beginnen te ‘Janken tegen de maan’. De kids top 20 was dit keer te gast in Fijnaart, de woonplaats van onder andere Frans Bauer. Hoewel Frans niet in de hitlijst van de kinderen voorkomt wordt hij toch met luid applaus ontvangen. Hij komt een praatje maken, misschien wel om een visje uit te gooien om presentatrice Monique Smit te vangen voor zijn TV programma Bananasplit. Bij Frans blijf ik eigenlijk liever een beetje uit de buurt aangezien hij ook minder bekende Nederlanders in de maling neemt. Ik hoop dus maar dat het mobiele nummer wat hij me geeft geen grapje is. Begin april wordt de zanger van het levenslied aan zijn knie geopereerd (hij kan dan nie lope nie) en daarna is het twee weken verplicht rust houden. Althans, dat zegt hij nu…ik hoop
maar dat het geen rotgeintje is en dat ik niet voor niets begin april op de stoep sta bij mijn oud-schoolgenoot voor een
gezellige Buurtlink Babbel Wie weet kan ik hem strikken om ook ambassadeur van Buurtlink te worden!