Buurtlink
Maak een keuze uit wat je wilt toevoegen
Stel buurtgenoten op de hoogte van activiteiten aankondigingen en evenementen
Heb je spullen te koop, gratis op te halen of ben je naar iets op zoek
Deel beelden uit de buurt van je favoriete plekken, monumenten of bezienswaardigheden
Deel verhalen uit de buurt over evenementen, historie of bijzondere bewoners
Roep de buurt op om een mening te geven of een stelling, klacht, opinies of meldingen
Schakel je buurtgenoten in voor hulp bij verloren voorwerpen, huishoudelijke zaken of klusjes
Ga een gesprek aan met je buurtgenoten
1. Plaats jouw kalender in de buurt
2. Waar vindt het plaats?

Het bericht wordt geplaatst in alle buurten binnen een straal van 10km

1. Plaats jouw vraag of aanbod in de buurt
2. Wat is de locatie?

Het bericht wordt geplaatst in alle buurten binnen een straal van 10km

1. Deel je foto of video
1. Vertel je verhaal
1. Deel je oproep met de buurt
1. Deel je hulpvraag met de buurt
2. Plaats het in de buurt
1. Stuur een bericht aan je buren
2. Plaats het in de buurt
Thumb 2014%2bhenk

Verhalen / Ervaringen van

De berging

Hebt u dat ook?
Een naar gevoel in de buik van ‘ik moet dit eens opruimen’, als u de kerstspullen uit de berging of van zolder haalt. Elk jaar opnieuw!
Ikzelf heb daar redelijk snel twee keer achter elkaar last van: bij het ophalen en bij het weer terugzetten van al dat kerstspul.

Dat nare gevoel begint dus al een paar weken voor de feestdagen, als de Kerstspullen tevoorschijn worden gehaald. Om bij die dozen te komen, moet er in de berging het een en ander verzet en verschoven worden. Dan zie je de spullen, die je eigenlijk vorig jaar al wilde opruimen, weggeven of naar de stort brengen. Je eerste gedachte: dat moet nu dan maar eens gebeuren!
Maar niet voor de Kerst; dan hebben we het nog veel te druk. En tussen Kerst en nieuwjaar wordt het ook moeilijk. Dan staat de agenda ook vol. We zullen wel zien, is mijn conclusie.
Als de kerstboom staat worden de lege dozen terug in de berging gezet en de deur wordt vergrendeld.

Pas op 7 januari steek ik de sleutel weer in het slot van onze bergruimte. Bij ons is het traditie, dat we eerst de Drie Wijzen uit het Oosten laten langskomen voordat de kerstsfeer uit de kamer verdwijnt. Uit principe, want die mannen horen er nou eenmaal ook bij.
Als dus ongeveer vier weken verstreken zijn na de kerstopbouw, worden de versierselen uit de kerstboom en van de muur gehaald en in de juiste dozen terug gedaan.
De juiste dozen!
Altijd komen er toch wel spullen in de verkeerde doos terecht. Mij maakt dat niets uit, maar Riet wel! Die moet het komende jaar alles ophangen en als dan de ballen, kransen, slingers en kerstmannetjes willekeurig over de dozen verdeeld zijn, heeft ze dubbel werk.
Dit alles is voor mij nog niet zo deprimerend.

Wat wel ontmoedigt is het feit, dat ik opnieuw de berging zie bij het ophalen van de lege dozen. Al bij het openen van de deur en het weerzien van de volgepropte ruimte schiet dat nare opruimgevoel terug in mijn buik.
Nu is er wat meer plek en kan er goed gesorteerd worden, bedenk ik. Maar eerst breng ik de lege dozen naar ons appartement. Daar blijkt, dat ik beter eerst Riet kan helpen met inpakken. Haar rug is niet zo sterk en alles wat ik doe is een verlichting voor haar. Als alle dozen gevuld zijn en onze woonkamer de normale huiselijke sfeer uitstraalt, moet het hele spul naar de berging gesjouwd worden. Je kunt het moeilijk allemaal in de woonkamer laten staan.
Een paar keer lopen en het klusje is geklaard: alles staat op zijn plaats. Alleen de kerstdozen staan nu vooraan, daarachter de andere spullen.

Weifelend sta ik in de deuropening.
Nu met opruimen beginnen?
Nee, over een half uurtje is het etenstijd en vanmiddag moeten we gaan kaarten!
Ik sluit de deur af.
Het is trouwens winter, peins ik nog na. Te koud om buiten al dat spul uit te sorteren. Ik wacht wel tot de lente.

Tijdens het teruglopen naar ons appartement realiseer ik me, dat ik precies één jaar geleden dezelfde besluiten heb genomen!
Nou ja, die berging loopt niet weg!

© Henk M. van Oosterwijk

Reageer als eerste

Centrum, Oosterhout