Buurtlink
Maak een keuze uit wat je wilt toevoegen
Stel buurtgenoten op de hoogte van activiteiten aankondigingen en evenementen
Heb je spullen te koop, gratis op te halen of ben je naar iets op zoek
Deel beelden uit de buurt van je favoriete plekken, monumenten of bezienswaardigheden
Deel verhalen uit de buurt over evenementen, historie of bijzondere bewoners
Roep de buurt op om een mening te geven of een stelling, klacht, opinies of meldingen
Schakel je buurtgenoten in voor hulp bij verloren voorwerpen, huishoudelijke zaken of klusjes
Ga een gesprek aan met je buurtgenoten
1. Plaats jouw kalender in de buurt
2. Waar vindt het plaats?

Het bericht wordt geplaatst in alle buurten binnen een straal van 10km

1. Plaats jouw vraag of aanbod in de buurt
2. Wat is de locatie?

Het bericht wordt geplaatst in alle buurten binnen een straal van 10km

1. Deel je foto of video
1. Vertel je verhaal
1. Deel je oproep met de buurt
1. Deel je hulpvraag met de buurt
2. Plaats het in de buurt
1. Stuur een bericht aan je buren
2. Plaats het in de buurt
Thumb 2014%2bhenk

Verhalen / Ervaringen van

Toos

Ik ben verliefd.
Dat komt wel meer voor in mijn pubertijd, maar nu denk ik, dat ik de ware heb gevonden. Niet voor de eerste keer, dat wel, maar hier heb ik toch een goed gevoel bij. Dat het goed komt. Luister maar.

Een paar keer per week kan ik me bij haar aansluiten, als we naar Dongen fietsen. Zij naar de MMS (Middelbare Meisjes School) in de Hoge Ham bij de Zusters Franciscanessen, ik naar de Gerardus Majella Mulo bij de Broeders van Onze Lieve Vrouw van Lourdes. We babbelen gezellig, een kwartiertje lang fietsend, maar verder gebeurt er niets. We zijn net vijftien en doortastendheid is niet zo mijn ding.
Zij heet Toos.
Ze is een zwartharige leuke griet met alles er op en er aan. Ik kan er gezellig mee kletsen en ik heb wel het idee, dat er een klik is tussen ons.

Op een mooie zomerse middag dat jaar fiets ik naar natuurbad Surea, gelegen in de bosrijke streek De Vijf Eiken. Ik kom er ’s zomers dikwijls, omdat mijn ouders me een jaarabonnement op dit zwembad hebben geschonken.
Het is warm en goed zwemweer.
In een van de houten kleedhokjes ontdoe ik me van mijn kleding en trek mijn zwembroek aan. Na een bezoek aan de garderobe en een blik in de spiegel (ik mag er wel zijn, denk ik), loop ik langzaam door het hete losse zand richting de diepe zwempoel, het Herenbad door ons genoemd, omdat enkele jaren hiervoor de dames en heren nog gescheiden moesten zwemmen.
Dan ontdek ik plotseling Toos, zittend tegen de houten beschutting, die het stuifzand weerhoudt in de zwempoel te waaien. Zij zit op haar badhanddoek in een strak elastisch badpak, dat haar mooie volle maar toch slanke contouren accentueert maar wel voldoende bedekt.
Nu moet het gebeuren, denk ik, raap al mijn moed bij elkaar en roep: " Hey Toos, mag ik erbij komen zitten?"
"Tuurlijk," antwoordt ze, "warm hè!"
Ik knik en duik in het losse witte zand naast haar. Warm heb ik het, ja, heel warm!
Voorzichtig schuif ik wat dichter naar haar toe en raak haar arm aan. Ze trekt die niet terug en dat geeft vertrouwen.
"Toos," ik kijk haar aarzelend aan, maar stel onmiddellijk mijn brandende vraag. "Wil jij verkering met mij?"
Het is eruit!
Ik heb haar gevraagd!
Verwachtingsvol kijk ik het meisje aan. Er trekt een veelbelovende glimlach over haar gezicht.
"Ge bent een leuke jongen, Henk, maar ik ben al bezet!"
Bam!
Alsof er een landmijn onder mijn lichaam ontploft!
Bezet? Daar hebben we het fietsend nooit over gehad.
"Maar ik zie je nooit met een vriend," klinkt het duidelijke teleurstellend uit mijn mond. Er valt een korte stilte, die echter snel door Toos wordt verbroken.
"Ik zie hem ook bijna nooit; hij vervult zijn militaire dienstplicht bij de marine en zit veel op zee. Je moet wel beloven, dat je het tegen niemand vertelt."
Dienstplicht? Maar dan ...
"Dan is hij al minstens achttien jaar! Jij bent pas vijftien!"
Mijn vriendin hoort de spijtige toon in mijn stem en antwoordt met een pruilerig mondje:
"Negentien is hij. Ik kan er niks aan doen, Henk. Jij bent lief, maar ik ben verliefd op hem. Al maandenlang. Maar ik moet op hem wachten totdat hij na zijn diensttijd definitief thuiskomt."
Ik knik begrijpend, maar blijf ondanks de grote deceptie dicht bij haar liggen.
"Is er geen enkele kans?" probeer ik nog.
"Reken er maar niet op," lacht ze tegen mij. "Toch vrienden?"
"Tuurlijk," antwoord ik, maar van binnen slaak ik een lichte vloek. Jammer, ik heb me dit toch anders voorgesteld!

Af en toe fiets ik hierna nog met Toos naar Dongen, minder frequent als hiervoor. Toos pinkt tijdens de gesprekken soms een traantje weg, als ze vertelt, dat bij de marine de diensttijd eenentwintig maanden lang is. Dan heeft hij ook nog een streepje op zijn mouw gekregen en dat houdt weer in dat de dienst met drie maanden verlengd is!
"Twee jaar, Henk," snikt ze dan. " Twee jaar lang zie ik hem bijna niet."

Mijn verliefdheid is over, maar toch probeer ik haar te troosten. Veel tijd heb ik daar niet voor, want een nieuwe verliefdheid heeft al toegeslagen.
Ze heet Ria.
Nog twee verliefde avontuurtjes verder en ongeveer twee jaar later heb ik mijn levensgezel gevonden: Riet, waar ik vijftig jaar mee getrouwd blijf.
De zeeman van Toos is intussen afgezwaaid en nu kan ze hem elke dag zien. Twee maanden duurt het, dan vindt de marineman een voor hem leukere vriendin en zet Toos aan de kant. Hij weet niet wat hij vergooit!
Twee jaren wachttijd heeft ze daarvoor over gehad!
Na een behoorlijke tijd van rouw is Toos haar nieuwe prins tegen gekomen en - hoop ik - met hem gelukkig geworden.
Ik heb dat geluk in ieder geval wel gevonden!

© Henk M. van Oosterwijk

Reageer als eerste

Centrum, Oosterhout