Buurtlink
Maak een keuze uit wat je wilt toevoegen
Stel buurtgenoten op de hoogte van activiteiten aankondigingen en evenementen
Heb je spullen te koop, gratis op te halen of ben je naar iets op zoek
Deel beelden uit de buurt van je favoriete plekken, monumenten of bezienswaardigheden
Deel verhalen uit de buurt over evenementen, historie of bijzondere bewoners
Roep de buurt op om een mening te geven of een stelling, klacht, opinies of meldingen
Schakel je buurtgenoten in voor hulp bij verloren voorwerpen, huishoudelijke zaken of klusjes
Ga een gesprek aan met je buurtgenoten
1. Plaats jouw kalender in de buurt
2. Waar vindt het plaats?

Het bericht wordt geplaatst in alle buurten binnen een straal van 10km

1. Plaats jouw vraag of aanbod in de buurt
2. Wat is de locatie?

Het bericht wordt geplaatst in alle buurten binnen een straal van 10km

1. Deel je foto of video
1. Vertel je verhaal
1. Deel je oproep met de buurt
1. Deel je hulpvraag met de buurt
2. Plaats het in de buurt
1. Stuur een bericht aan je buren
2. Plaats het in de buurt
Thumb 1394109

Verhalen / Ervaringen van

Drechtje spreekt…. de Oudjes in Duivendrecht

Het is vandaag een zomerse dag en Drechtje houdt haar wekelijkse spreekuurtje. Zij wacht af wie er vandaag op haar af zal stappen. Ondanks dat er veel mensen voorbij lopen op het plein, is de belangstelling voor een praatje vandaag niet groot. Veel mensen die haar anders wel iets te melden hebben, groeten haar vriendelijk. ‘Hoi Drechtje, ik maak vandaag even geen praatje. Het is mooi weer en ik ga straks meteen door naar het zwembad’, of ‘Sorry Drechtje, ik duik straks gelijk de tuin in en ga vanavond BBQ-en’.
Drechtje begrijpt het wel. De zomer nadert, de mensen zijn druk bezig met hun vakantie-plannen en voorbereidingen daarvoor. Hun interesses liggen nu ook niet zo bij dorpse zaken van dit moment.
Jammer, zij had graag even willen praten over o.a. de voortgang van de bouw van het dorpshuis, de op stapel staande kap van bomen in de Zonnehof, de blauwe zone ofwel parkeerperikelen en andere ‘groen en kleinschalige’ dorpse zaken waarover de Duivendrechters anders graag met haar van gedachten wisselen.

Op het bankje voor het Reijgersbosch, precies in de bocht van de Telstarweg zitten twee hoogbejaarde Indische dames, Nonni en Tati, met rollators een ‘rust-stop’ te maken op weg naar huis. Zij hebben hun boodschappen gehaald en de afstand huis/dorpsplein wordt altijd onderbroken bij precies dàt bankje. Tati vertelt dat zij hier heel graag zit. Het is een strate-gisch punt want iedereen komt hier langs en…wat ook belangrijk is, zij kijkt vanuit hier precies het op het bomenlaantje aan de singel, waar zij zoals ze zelf zegt ‘héél erg van geniet’. Ook Nonni zit hier graag, maar dan op het bankje onder de bomen aan het water. Nu dat de zwanen weer kleintjes hebben, gaat zij er bijna dagelijks even zitten.

Tati, haar vriendin is 91 jaar en woont alleen in één van de Zonnehofflats. Geheel zelfstandig nog, met af en toe wat huishoudelijke hulp. Zij is weliswaar na de dood van haar man 25 jaar geleden alleen, maar absoluut niet eenzaam. Op het bankje maakt zij met iedereen een praatje. Thuis heeft zij haar boeken en de TV. Zij is goed op de hoogte en kan overal over mee praten.
Mooie verhalen kan zij vertellen over het Nederlands-Indie waar zij vandaan komt. Al meer dan 60 jaar woont zij nu in Nederland. Al véél langer als in het land waar zij geboren werd en wat zij haar ‘Moederland’ noemt. Zij heeft mij verteld dat zij destijds, omdat zij van Nederlands-Indonesische afkomst is, mòest vluchten. Vreselijke dingen heeft ze meegemaakt en voor haar ogen zien gebeuren. Eind jaren ’50 kwam zij met de boot, de Hr. Ms. Johan van Oldebarneveld naar Nederland. Dat was weliswaar een groot, goed en degelijk schip, maar toch…. wel beschouwd was Tati destijds ook al een bootvluchteling! Er is niet veel verandert sindsdien want ruim 50 jaar later blijkt: ‘ l’histoire se repète’ ofwel de geschiedenis herhaalt zich. Weliswaar andere bevolkingsgroepen, nù met gammele bootjes, maar onder identieke omstandigheden.
Tati is na haar aankomst hier in Nederland gaan werken, trouwde, kreeg kinderen en kleinkinderen, die haar geboorteland alleen maar van vakanties kennen. Zij vindt dit niet erg. Zijzelf is in al die jaren ‘vernederlands’, haar kinderen en kleinkinderen zijn Nederlands. Nederland is hun vaderland, maar Tati heeft er twee: haar ‘vaderland’ Nederland èn haar ‘Moederland’ Indonesië, dat altijd diep in haar hart blijft.

Terwijl zij gezellig met Nonni op het bankje verder keuvelt (tempo doeloe) komen twee leuke jonge meiden voorbij die Tati en Nonni hartelijk groeten. Eén van de twee is van de Thuiszorg, die wekelijks bij Tati komt om haar in de huishouding te helpen. Tati heeft intussen een goede band met haar opgebouwd en kijkt uit naar haar wekelijkse bezoek.
Het is wel jammer dat vanaf januari 2015 haar thuishulp-uren met 1,5 uur gekort zijn. Maar het werk dat gedaan moet worden, blijft hetzelfde. Wat de hulp voorheen aan werk in 4 uur tijd verrichtte, moet nu in 2,5 uur gedaan worden. Ook daar legt Tati zich bij neer. Dat kan dat meisje toch allemaal niet doen in mìnder tijd? Nee hoor….we gaan gewoon zoals altijd samen éérst uitgebreid koffiedrinken en even bijkletsen. Als ik spekkoek heb gemaakt, hebben we dus eerst een klein feestje!

Drechtje stapt op en zegt Tati en Nonni gedag. Misschien tot volgende week zaterdag?
Jazeker, roept Tati, ik ga dan rond 14:00uur want ik wil het stoepkrijten van de kinderen graag zien! Oké, tot volgende week dan!

Voor de nieuwsbrief versie:
http://www.webklik.nl/user_files/2010_05/135288/Drechtje/150606_Drechtje_spreekt_De_Oudjes_in_Duivendrecht.pdf

Reageer als eerste