Buurtlink
Maak een keuze uit wat je wilt toevoegen
Stel buurtgenoten op de hoogte van activiteiten aankondigingen en evenementen
Heb je spullen te koop, gratis op te halen of ben je naar iets op zoek
Deel beelden uit de buurt van je favoriete plekken, monumenten of bezienswaardigheden
Deel verhalen uit de buurt over evenementen, historie of bijzondere bewoners
Roep de buurt op om een mening te geven of een stelling, klacht, opinies of meldingen
Schakel je buurtgenoten in voor hulp bij verloren voorwerpen, huishoudelijke zaken of klusjes
Ga een gesprek aan met je buurtgenoten
1. Plaats jouw kalender in de buurt
2. Waar vindt het plaats?

Het bericht wordt geplaatst in alle buurten binnen een straal van 10km

1. Plaats jouw vraag of aanbod in de buurt
2. Wat is de locatie?

Het bericht wordt geplaatst in alle buurten binnen een straal van 10km

1. Deel je foto of video
1. Vertel je verhaal
1. Deel je oproep met de buurt
1. Deel je hulpvraag met de buurt
2. Plaats het in de buurt
1. Stuur een bericht aan je buren
2. Plaats het in de buurt
Thumb 1394109

Verhalen / Ervaringen van

Drechtje spreekt… op een regenachtige zaterdag

Het is lente, zegt Drechtjes assistente ‘. . . en de regen dan?’ vraagt een mevrouw die voorbij loopt. ‘O’ roept een dame tijdens het passeren, haar armen vol met boeketten uit de bloemenwinkel: ‘het is groeizaam weer dit, niks erg.’ Opeens was het heel stil rond Drechtje. Mensen haastten zich met volle boodschappentassen vanuit de Plus naar huis maar staken ter begroeting wel even hun hand op. Paraplu’s werden tevoorschijn gehaald, ook de groene van Drechtje zelf. Een rondborstige meneer die wel vaker bij Drechtje komt, wijst naar boven. ‘Kijk nou, de balkons worden gedaan: eindelijk. Dat scheelt al een heleboel, helaas hoorde ik dat ‘t armoedige van de winkelpuien voorlopig zo blijft.’ Hij boog zich samenzweerderig richting Drechtjes plooirok, wenkte de assistente en betrok er nog een passant bij. ‘Weet u,’ fluisterde hij geheimzinnig: ‘het boeltje hier staat te koop en weet u voor hoeveel . . .?’ Zijn stem daalde tot nauwelijks hoorbaar geluid: ‘voor wel 4 miljoen, nou ja, dan vraag ik u af (op z’n Wim Sonnevelds)’. Hij vervolgde: ‘ En dan moet u eens weten hoe die huurhuizen boven de winkels onderhouden worden: geen reparaties aan een lekkend dak en zo. Dat dit maar kan in een land waar overal regels voor zijn.’ Hoofdschuddend liepen de twee weg van Drechtje. Er kwam een dame aanlopen die verontwaardigd vertelde over haar kapper RONALD en de inbraak met veel glasgerinkel. ‘Zo zielig voor Ronald, zo’n mooie zaak, maar met zoveel humor heeft hij het op Facebook gezet, zo dapper van hem. Leuk is zoiets niet. Desgevraagd blijkt dat er op FB staat hoe Ronald ’s nachts zijn bed uit moest voor een inbraak maar dat opvatte als een ‘klant’ die niet kon wachten tot ze open zijn. ‘Jawel, ‘ riep een rijzige man die er bij kwam staan, ‘dat heb je nu met die 24-uurseconomie.’ Hij zei dat er ook een ruit ingeslagen was bij het paramedisch centrum, niets meer dan dat. Hebben we soms te maken met een glasgek of een ruitentikker? Plotseling werd het drukker rond Drechtje. Ze begreep dat haar bezoek het had over de vorige Drechtje-afleveringen en de zorg. ‘Jawel, hoe erg is dat?’ riep een oma, ‘die mevrouw die haar heup gebroken had en over die medicijnen!!’ Er werd instemmend geknikt. ‘Ik kan het woord ‘ZORG’ niet meer horen, riep iemand verontwaardigd, ‘het lijkt wel of het juist niet om ZORG gaat, alleen maar over geld en bureaucratie: schande!’ De regen stopte even, de paraplu’s werden ingeklapt en een klein dametje deed haar tasje open en haalde er een papier uit. ‘Kijk’, zei ze, ‘ik heb me ook zo boos gemaakt maar dacht dat het misschien duidelijker onder de aandacht komt door een gedicht.’ Ze declameerde het en iedereen stond aandachtig te luisteren.
Oud worden in deze tijd.
Het is gewoon niet voor te stellen,

Je moet met een mobieltje bellen,

Je kunt er ook een tekst op lezen

Je moet altijd bereikbaar wezen

En dat kan dus niet gewoon

Met een vaste telefoon.

Wil je een treinkaartje kopen, 

Nee, niet naar de balie lopen,

Daar is niemand meer te zien, 

je kaartje komt uit een machien.

Je moet dan overal op drukken 

in de hoop dat het zal lukken.

Pure zenuwsloperij, 

achter jou zie je een rij

kwaad en tandenknarsend staan,

want de trein komt er al aan.
 


Bij de bank wordt er geen geld 

netjes voor je uitgeteld.

Want dat is tegen de cultuur, 

nee je geld komt uit de muur.

Als je maar de code kent, 

anders krijg je nóg geen cent.

Om je nog meer te plezieren, 

mag je internetbankieren

Allemaal voor jouw gemak, 

alles onder eigen dak.

Niemand die er ooit om vroeg: 

blijkbaar is het nooit genoeg.


Man, man, man wat een geploeter, 

alles moet met een computer

Anders sta je buiten spel.

Op www en punt nl
vind je alle informatie, 

wie behoed je voor frustratie?

Als dat ding het dan niet doet, 

dan word je toch niet goed.

Maar dan roept men dat je boft, 

je hebt immers Microsoft.



Ach, je gaat er onderdoor, 

je raakt gewoonweg buiten spoor.

Nee het is geen kleinigheid, 

oud worden in deze tijd.
Ze kreeg applaus. Intussen was een jongeman aan komen lopen die vroeg: ‘Wat is dit hier? Ik woon hier pas’. De omstanders gaven hem meteen antwoord. Iedereen kent Drechtje immers. ‘O’ , zei hij, ‘hoe goed is dit? Ik heb ook nog wat: u heeft het over ouderen, maar denk ook aan de jeugd onder ons. Het zijn 2 groepen in de samenleving die niet door werk verkregen inkomsten hebben, met andere woorden: ze kosten alleen maar geld. Als je ziet hoe mensen van mijn generatie naast hun drukke baan ook nog hun kinderen met aandacht en liefde willen opvoeden. Het lijken soms wel tropenjaren, zeker als één van de kinderen net iets ingewikkelder is, dan een doorsnee kind. Waar kun je dan aankloppen voor hulp in dit dorp?’ Instemmend werd er gemompeld en vanwege de opnieuw begonnen regen lag binnen een mum het plein er weer verlaten bij.

Voor de nieuwsbriefversie: http://www.webklik.nl/user_files/2010_05/135288/Drechtje/150411_Drechtje_spreekt_op_een_regenachtige_zaterdag.pdf

Reageer als eerste